ΘΕΑΤΡΟ ΤΣΗ ΖΑΚΥΘΟΣ

ΘΕΑΤΡΟ ΤΣΗ ΖΑΚΥΘΟΣ
Αρλεκίνος

Wednesday, 13 February 2013

Παράσταση «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» του Ντάριο Φο.





ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Το Θέατρο τση Ζάκυθος ξεκινάει, από την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου, στον Αυριακό, παραστάσεις με τη γνωστή κωμωδία του Ιταλού συγγραφέα Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω». Πρόκειται για ένα έργο, που, με σατιρικό τρόπο, περιγράφει τις συνθήκες που χαρακτηρίζουν κάθε οικονομική κρίση και λέει ξεκάθαρα τις αλήθειες που διαμορφώνουν τη ζωή μας. Ο Ντάριο Φο, σαν κατ’ εξοχήν στρατευμένος συγγραφέας, χρησιμοποιεί τη σάτιρα σαν όπλο για να φωτίσει τις αιτίες που προκαλούν την κρίση και να συμβάλλει έτσι στη συμμετοχή του θεατή απέναντι σ’ αυτές.
Μέσα από μια ιστορία με ξεκαρδιστικές καταστάσεις, όπου επινοούνται άπειροι  τρόποι διακωμώδησης της εξουσίας και όσων υποτάσσονται σε αυτήν, ο σημερινός θεατής ανακαλύπτει τι συμβαίνει στην καθημερινότητά του και οδηγείται, μέσα από πολλά γέλια, σε σκέψεις αλλαγής της. Ο Ντάριο Φο, με πολύ έξυπνο τρόπο, έχει στήσει μια κοινωνική σάτιρα αποδεκτή πλατειά από τα λαϊκά στρώματα, που μέσα από την ουσιαστική ψυχαγωγία, τους δίνει τη δυνατότητα να σκεφτούν πώς θα αλλάξουν τη ζωή τους.
Πρόκειται για μια απλή, αλλά ταυτόχρονα και μεγαλοφυή σύλληψη, που κατατάσσει το συγγραφέα στην κατηγορία των μεγάλων καλλιτεχνών του πλανήτη.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι, παρ’  ότι δε ‘χωράει’ στα μέτρα του συστήματος, έχει βραβευτεί με βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας.
Η παράσταση ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Κώστα Καποδίστρια και σκηνικά Νίκης Πέρδικα, ενώ τους ρόλους ερμηνεύουν οι επαγγελματίες ηθοποιοί Γιώργος Βούτος, Παναγιώτης Κοντοσταυλάκης, Γιώργος Μαυρίας, Διονυσία Ξένου και Αγγελική Σούλη.
Επίσης, στην παράσταση συμμετέχει σε ειδική εμφάνιση ο Διονύσης Λυμούρης. Οι παραστάσεις ξεκινάνε την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου στον Αυριακό και θα συνεχιστούν για κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή. Ώρα έναρξης: 9 μ.μ.

Κρατήσεις θέσεων στο τηλέφωνο: 26950 61884

Sunday, 6 January 2013

Διεθνές Θεατρικό Εργαστήρι - Πρόσκληση Συμμετοχής




Ο οργανισμός Astràgali Teatro, σε συνεργασία με το Τμήμα Ιστορίας, Κοινωνιολογίας και Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Salento , το Ιταλικό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου -International Theatre Institute (ITI) και το Θέατρο τση Ζάκυθος οργανώνουν στη Ζάκυνθο, με τη βοήθεια του Δήμου Ζακυνθίων, Διεθνές Θεατρικό Εργαστήρι από τις 20 Φεβρουαρίου έως τις 2 Μαρτίου 2013.

Το Διεθνές Θεατρικό Εργαστήρι στη Ζάκυνθο αποτελεί μέρος του έργου H.O.S.T.-Hospitality, Otherness, Society, Theatre, το οποίο πραγματοποιείται από τους φορείς:
 Τμήμα Ιστορίας, Κοινωνιολογίας και Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Salento
 Οργανισμό Astràgali Teatro (Ιταλία),
 Ιταλική περιφέριεα Lecce,
 Πολιτιστικό οργανισμό Babelmed (Ρώμη),
 Πολιτιστικό οργανισμό GAL Terra d’Arneo (Ιταλία),
 Πανεπιστήμιο του Cadiz (Ισπανία),
 Θέατρο τση Ζάκυθος (Ελλάδα),
 Σατιρικό Θέατρο Λευκωσίας (Κύπρος)
 Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου -International Theatre Institute (ITI) (Γαλλία).
Το έργο χρηματοδοτείται από τo πρόγραμμα «Πολιτισμός 2007-2013» της Ευρωπαϊκής Ένωσης


Το κύριο θέμα του εργαστηρίου που διευθύνεται από το Πανεπιστήμιο του Salento αφορά στην κοινωνική έρευνα που σχετίζεται με τη μετανάστευση στις χώρες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα.

Για την υλοποίηση της ενέργειας προβλέπονται διάφορες δραστηριότητες με κορυφαία ένα εντατικό σεμινάριο, που θα πραγματοποιηθεί από τον σκηνοθέτη Fabio Tolledi και τους εκπαιδευτές του Astragali Teatro. Κεντρικό Πυρήνα του σεμιναρίου αποτελεί μια διαπολιτισμική και διεπιστημονική προσέγγιση που βασίζεται στην σωματική τέχνη και την επεξεργασία των ανάλογων τεχνικών που θα καταστήσουν την τέχνη αποτελεσματικό μέσο κατά των διακρίσεων και των συγκρούσεων.

Το εργαστήριο προβλέπει ένα εντατικό πρόγραμμα εργασίας (8/10 ώρες την ημέρα).
Απευθύνεται σε μια ομάδα περίπου 30 νέων επαγγελματιών ηθοποιών από την Ελλάδα, την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες χώρες, που ενδιαφέρονται για το θέμα "Θέατρο και Μετανάστευση".
Προτεραιότητα στην επιλογή θα δοθεί στους καλλιτέχνες από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι συμμετέχοντες θα κληθούν να πληρώσουν ένα ποσό εγγύησης που θα επιστραφεί στο τέλος της διαμονής. Πληρωτέα κατά την εγγραφή: 50 €

Ημερομηνίες: 20 Φεβ με 2 Μαρ 2013
Τοποθεσία: Θέατρο τση Ζάκυθος, Ελλάδα

Το ταξίδι, η διαμονή και η διατροφή θα γίνουν με έξοδα των συμμετεχόντων.
Οι διοργανωτές θα παρέχουν συμβουλές σχετικά με τις βέλτιστες τιμές σε καταλύματα και επιλογές για φαγητό.

Πώς να υποβάλετε αίτηση:
Οι υποψήφιοι πρέπει να υποβάλουν τα ακόλουθα έγγραφα ηλεκτρονικά (στα αγγλικά) σε αυτή τη διεύθυνση e-mail   teatro@astragali.org
έως τις 20 Ιανουαρίου 12 το μεσημέρι (ώρα Κεντρικής Ευρώπης), το αργότερο:
• Ένα ενημερωμένο βιογραφικό σημείωμα, συμπεριλαμβανομένου ενός αριθμού τηλεφώνου και διεύθυνσης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
• Μια σύντομη επιστολή εκδήλωσης ενδιαφέροντος (έως 400 λέξεις), διευκρινίζοντας: τι περιμένει να πάρει από το πρόγραμμα


Σημαντικό: Βασική γνώση της αγγλικής γλώσσας είναι απαραίτητη. Όλη η αλληλογραφία θα γίνεται μέσω e-mail μόνο, εκτός εάν έχει υποβληθεί στους διοργανωτές συγκεκριμένο αίτημα.


Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλούμε επικοινωνήστε (στα αγγλικά):
Κα Roberta Quarta
teatro@astragali.org


Προθεσμία για Υποβολή
20η Ιανουαρίου, 2013

Απόφαση Συμμετοχής
Όλοι οι υποψήφιοι θα ενημερωθούν για την απόφαση της Επιτροπής Αξιολόγησης το συντομότερο, προκειμένου να επιτρέψει στους συμμετέχοντες να οργανώσουν το ταξίδι τους. Εάν σας προσφέρεται συμμετοχή, θα πρέπει να αποδεχθείτε την προσφορά γραπτώς.

Sunday, 29 April 2012

Κριτική από την θεατρολόγο Πηνελόπη Αβούρη στην Ημέρα τση Ζάκυθος

Αγία Μαρία Αιγιπτία μου, προστάτισσα των αμαρτωλών κάνε να έχω σουξέ απόψε και σου τάζω ίσα με το μπόι σου ένα…


Στο ζεστό και χαριτωμένο θεατράκι που λειτουργεί τα τελευταία χρόνια στον χώρο του Αυριακού, οι ηθοποιοί του «Θεάτρου τση Ζάκυθος» παρουσιάζουν τρία συμβάντα – θραύσματα της νεοελληνικής πραγματικότητας, δυο μονόπρακτα του Ιάκωβου Καμπανέλλη και ένα τρίτο που στο λιτό πρόγραμμα της παράστασης αναφέρεται ως «συλλογική διασκευή».


Την σκηνοθετική εκφώνηση του πρώτου μονόπρακτου υπογράφουν από κοινού ο Κώστας Καποδίστριας και η Κατερίνα Πολυχρονοπούλου και η σκηνική τους γραφή βασίστηκε στην χρήση του σώματος και της φωνής του ηθοποιού Γιώργου Βούτου ως βασικών εργαλείων της παράστασης.


Την συνειδητά επιλεγμένη λιτότητα του σκηνικού, επιμελήθηκε η κόρη του συγγραφέα σκηνογράφος και ενδυματολόγος Κατερίνα Καμπανέλλη. Ένα τραπέζι τοποθετημένο μπροστά από την έντονα κόκκινη κουρτίνα και σκεπασμένο με μαύρο πανί, λειτουργεί ως σημειωτική αντίθεση με τον τίτλο του μονόπρακτου: «ο πανηγυρικός» και υπαινίσσεται κομψά τις αντιφάσεις που εμπεριέχονται στο κείμενο και τονίζονται σοφά από την σκηνοθετική προσέγγιση. Μοναδικό – και με λειτουργική χρήση – σκηνικό αντικείμενο ένα ποτήρι νερό, που θα χρησιμοποιηθεί από τον ομιλητή κατά την διάρκεια του «Πανηγυρικού» για να βρέξει τα ξεραμένα του χείλη.
Η εισαγωγή μας στον κόσμο του Καμπανέλλη αποτελείται από μια γρήγορη εναλλαγή αντιθετικών μουσικών ακουσμάτων που επέλεξε ο Βασίλης Σταμάτης και κρατούν λιγότερο από ένα λεπτό, υποβλητική κλασική μουσική, τσάμικο και ένα εμβατήριο που «μυρίζει» 21η Απριλίου. Ο δήμαρχος μιας μικρής ανώνυμης κωμόπολης της ελληνικής επαρχίας, Γιώργος Βούτος , μπαίνει στην σκηνή κρατώντας ένα μπλε τετράδιο μεγάλου σχήματος για να εκφωνήσει τον πανηγυρικό της ημέρας. Φέρει μουστακάκι «αλλά Χίτλερ» και η επίσημη στολή του αποτελείται από γκρι κοστούμι, λευκό πουκάμισο και μαύρη λεπτή γραβάτα «κηδειών».


Ο Βούτος έχει σκηνική εμπειρία και τον πλήρη έλεγχο των φωνητικών και σωματικών του δυνατοτήτων με αποτέλεσμα να προσφέρει στους θεατές ένα ρεσιτάλ ερμηνείας στον ρόλο του δήμαρχου που κινείται, χειρονομεί και υψώνει τον τόνο της φωνής του όπως ο Χίτλερ στους προπαγανδιστικούς του λόγους.
Με τις πολλαπλές μιμήσεις των κατοίκων της κωμόπολης που επιχειρεί με δεξιοτεχνία και λιτότητα μας επιδεικνύει το ευρύ φάσμα των υποκριτικών του ικανοτήτων υποδεικνύοντας παράλληλα την κατάσταση της ανομίας η οποία σε κοινωνικό επίπεδο προσδιορίζει το σύνολο των κοινωνικών αναταραχών που απορρέουν από την βαθύτερη αλλαγή της δομής του κοινωνικού συνόλου της κωμόπολης. Το ανομικό φαινόμενο καθίσταται δημιουργό στοιχείο των κοινωνικών και διανθρώπινων σχέσεων που ο ηθοποιός ζωντανεύει πειστικά και με μπρίο: το ζευγάρι που τσακώνεται, τον έφηβο με την τσίκλα και τις αναρχοκομουνιστικές ιδέες και τον φοβισμένο κακομοίρη μπαμπά του, την κοπελίτσα που ονειρεύεται να πάει στην Αθήνα να κάνει την τύχη της και τους άλλους κατοίκους της φανταστικής αυτής κοινότητας.


Η σκληρή και ειλικρινής περιγραφή του ανομικού γίγνεσθαι της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας από τον συγγραφέα μετατρέπει τον «Πανηγυρικό» του δημάρχου σε παραλήρημα. Η έλλειψη εντιμότητας του διορισμένου από την «επαναστατική» κυβέρνηση άρχοντα της τοπικής αυτοδιοίκησης έχει ως επίπτωση τις αρνητικές αντιδράσεις των δημοτών αλλά και των οικείων του που με τις λέξεις «άμα γίνουν εκλογές θα τα πούμε» εκφράζουν την αντίθεσή τους στις πράξεις του. Η ερμηνεία της μανιοκατάθλιψης αλλά και της μανίας καταδιώξεως που προκαλούν στον αντι – ήρωα οι λέξεις αυτές, είναι λεπτομερείς και πειστικές από τα γουρλωμένα πανικόβλητα μάτια ως το τικ στα δάκτυλα του ερμηνευτή που σηματοδοτεί το άγχος και τον πανικό του.


Στον «Επικήδειο», το δεύτερο μονόπρακτο της παράστασης η Κατερίνα Πολυχρονοπούλου δίδαξε τον Κώστα Καποδίστρια που στον ρόλο του σιτεμένου, νευρωτικού και ολίγον gay συγγραφέα ο οποίος προσπαθεί παντίοις τρόποις να εξασφαλίσει την υστεροφημία του και την θέση του στο Α΄ νεκροταφείο της Αθήνας, είχε μια αξιοπρεπή ερμηνεία με πολύ καλές στιγμές που προκάλεσαν το γέλιο αλλά και την συγκίνηση στους θεατές του.
Η Κατερίνα Καμπανέλλη αξιοποίησε σκηνικά το ίδιο τραπέζι του πρώτου μονόπρακτου μετατρέποντας το σε γραφείο με την προσθήκη χρηστικών αντικειμένων, μιας μεγάλου σχήματος ατζέντας, ενός πορτατίφ, ενός τηλεφώνου, μερικών βιβλίων και ενός ρολογιού χειρός και καλώντας τους θεατές να επικεντρώσουν την προσοχή τους στον τρόπο, με τον οποίο εικόνες και σύμβολα, αλλάζουν νόημα σε διαφορετικά συμφραζόμενα, αποκαλύπτοντας τις διαδικασίες συγκρότησης του νοήματος. Μια πολυθρόνα από σκαλιστό ξύλο και δέρμα υπεδείκνυε το εκλεπτυσμένο γούστο του επιτυχημένου μεσοαστού συγγραφέα.
Ο Κώστας Καποδίστριας μπαίνει στην σκηνή με μαύρο παντελόνι και λευκό πουκάμισο επιστρέφοντας από την κηδεία ενός ομοτέχνου του, φοράει όμως χαμηλές μπότες αντί για τα must σε τέτοιες περιπτώσεις σκαρπίνια , μια ενδυματολογική λεπτομέρεια που λειτουργεί σκηνικά χαρακτηρίζοντας σιωπηρά το ποιόν του πρόσωπου που υποδύεται ο ηθοποιός. Η κινησιολογία του υπήρξε προσεκτικά δουλεμένη και επιτυχημένη παρόλο που η τηλεφωνική συνδιάλεξη τον εγκλώβιζε σχεδόν όλες τις στιγμές σε καθιστή στάση, οι εκφράσεις του προσώπου του μας έκαναν κοινωνούς σε μια σωρεία συναισθημάτων – και το θεατράκι του Αυριακού βοηθούσε με την μικρή του χωρητικότητα να έχουν όλοι οι θεατές άριστη θέα των εκφραστικών εναλλαγών στο πρόσωπο του.
Το «συλλογικά διασκευασμένο» τρίτο μονόπρακτο που σκηνοθέτησε ο Κώστας Καποδίστριας και έντυσε μουσικά η ζεστή φωνή του Διονύση Ποταμίτη που ερμήνευσε κουπλέ από ξεχασμένα σουξεδάκια των μπουλουκιών, μας μετέφερε στα παρασκήνια του τσίρκου λίγο πριν ξεσπάσει ένα κάποιο «κίνημα». Το καμαρίνι ενός «μπουλουκτζή» ηθοποιού σκηνογραφημένο από τον Διονύση Καλαμαρά παραγεμισμένο με μπόγους, πεταμένα ρούχα, καλλυντικά και αξεσουάρ είχε έναν πρόσχαρο αέρα ανεμελιάς και ακαταστασίας με το οποίο αντέφασκε η, ντυμένη με τα ρούχα του απόντος συμπρωταγωνιστή του, κούκλα. Η κούκλα που από σκηνικό αντικείμενο, μια απλή υπόμνηση του νεκρού, μεταλλασσόταν κατά την διάρκεια της παράστασης σε ζώντα οργανισμό προς τον οποίο απεύθυναν ο Μεμάς και η Μερόπη τον θυμό και την απελπισία τους, τα προδομένα τους όνειρα που στο παρελθόν μοιράστηκαν μαζί του και τις γλυκόπικρες αναμνήσεις τους.
Ο Γιώργος Βούτος διαχειρίστηκε χωρίς εξάρσεις αλλά με λιτότητα και αξιοπρέπεια τον μικρό αλλά λειτουργικό ρόλο του ιδιοκτήτη του τσίρκου.


Η Διονυσία Καραγιαννοπούλου ερμήνευσε ευρηματικά την πολύπλευρη προσωπικότητα της Μερόπης που είναι και πενθούσα (πρώην) σύζυγος, και μοιραία γυναίκα, και ερωτευμένη με έναν σκληρό και τσαμπουκαλή άντρα που τον φοβάται λιγάκι αλλά και τον χρησιμοποιεί για να φοβερίζει τον Μεμά, και απογοητευμένη επίδοξη ηθοποιός, και σκληραγωγημένη από τις κακουχίες και τρυφερή και ονειροπόλα και κυνική απολογήτρια της ζωής των γυναικών στα μπουλούκια που όργωναν την ελληνική επαρχία ως τα μέσα του εικοστού αιώνα.
Ο Διονύσης Ποταμίτης απέδωσε τον ρόλο του Μεμά, ενός ήρωα που αδυνατεί να οργανώσει το παρελθόν και το μέλλον του σε συνεκτική εμπειρία, καταλήγοντας έτσι στην χωροχρονική ανα-παραγωγή μιας σωρείας νοσταλγικών θραυσμάτων, με λεπτότητα και ευαισθησία. Εστιάσε την ερμηνεία του στις μικρές καθημερινές λεπτομέρειες της ζωής του άσημου και φτωχού ηθοποιού που προσπαθεί να επιβιώσει, την λαχτάρα του να γίνει γνωστός, την αγωνία του πριν την παράσταση, τον επαγγελματικό ανταγωνισμό που εκφράζει ακόμα και προς τον μοναδικό του φίλο και πάνω από όλα στη μοναξιά που τον κυκλώνει από όλες τις μεριές όταν χάνει αυτόν τον φίλο.


Τρία μονόπρακτα λοιπόν σε μια συνολικά αξιόλογη επαγγελματική παράσταση, που επειδή ζούμε στην Ζάκυνθο των (κακώς εννοημένων) ερασιτεχνικών αντιλήψεων περί παραστάσεως – φωτεινή και επαγγελματικότατη εξαίρεση αποτέλεσε φέτος το «Γλέντι» που σκηνοθέτησε η Μαρία Λουίζα Παπαδοπούλου – αξίζει να την δει και το ευρύ κοινό της «μικρής μας πόλης» και οι … κατά δήλωσιν ζακύνθιοι σκηνοθέτες! Αυτοί οι τελευταίοι , έχουν να διδαχτούν πολλά…

Wednesday, 28 March 2012

Ανά την Ελλάδα περιοδεύει το “Θέατρο τση Ζάκυθος”

(δημοσιεύθηκε  στις 27 Μαρτίου 2012 στο imerazante.gr)

 Τις παραστάσεις του με μονόπρακτα του Ιάκωβου Καμπανέλλη υπο τον τίτλο “Τρεις ιστορίες τρεις εποχές” σε διάφορες περιοχές της χώρας μας συνεχίζει το “Θέατρο τση Ζάκυθος”.
Για τη Ζάκυνθο προγραμματίζεται ένας κύκλος παραστάσεων τον Απρίλιο αμέσως μετά το Πάσχα με δύο από τα μονόπρακτα του Καμπανέλλη και ένα τρίτο ομαδικής γραφής απο το θίασο που θα ερμηνεύσουν ο Γιώργος Βούτος, η Διονυσία Καραγιαννοπούλου και Διονύσης Ποταμίτης.
Την περασμένη εβδομάδα από 20 εως 23 Μαρτίου η παράσταση ανέβηκε στο δημοτικό κινηματοθέατρο Απόλλων της Λευκάδας με μεγάλη επιτυχία και ο τοπικός τύπος με την πένα της Βιβιάννα Βαρδήαπό το leukadapress.gr ανέφερε σε σχετικό δημοσίευμα ότι “Αν η θεατρική κουλτούρα των Ιονίων, μπορεί να πει κανείς ότι διατηρείται ακόμη και στις μέρες μας, αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στο Θέατρο τσης Ζάκυθος. Στο μεράκι και την θεατρική παιδεία κάποιων ανθρώπων που επιμένουν να ζουν ρομαντικά, να αναδεικνύουν τα πολιτιστικά στοιχεία των Επτανήσων και να τιμούν όλους αυτούς που προέρχονται από τα νησιά μας και δίδαξαν θέατρο, μουσική, εικαστικά. Που δίδαξαν δηλαδή την υπόλοιπη Ελλάδα πολιτισμό. Το θέατρο τση Ζάκυθος βρέθηκε στην Λευκάδα όπου χθες είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε τη φετινή τους παράσταση. Μια παράσταση – αφιέρωμα στον θεμελιωτή του νεοελληνικού θεάτρου Ιάκωβο Καμπανέλλη, με τίτλο «ΤΡΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ – ΤΡΕΙΣ ΕΠΟΧΕΣ». Τρεις καλλιτέχνες ο Γιώργος Βούτος, η Ιωάννα Γκαβάκου και ο Κώστας Καποδίστριας κατάφεραν να καθηλώσουν το κοινό για δύο περίπου ώρες ερμηνεύοντας μοναδικά τον “Πανηγυρικό” σε σκηνοθεσία του Κώστα Καποδίστρια και της Κατερίνας Πολυχρονοπούλου, το “Γράμμα στον Ορέστη” σε ερμηνεία και σκηνοθεσία της Ιωάννας Γκαβάκου και τον απίστευτο “Επικήδειο” σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Πολυχρονοπούλου. Τρεις επίκαιροι μονόλογοι, ο καθένας με τα δικά του μηνύματα, τρεις δύσκολες ερμηνείες που όμως οι καλλιτέχνες απέδειξαν ότι η θεατρική τους παιδεία επιτρέπει αυτό το ρίσκο. Θα έλεγα δε ότι το θέατρο τση Ζάκυθος ξεπέρασε μ’ αυτό το έργο τα σύνορα των Επτανήσων”.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΣΤΗΝ “ΗΜΕΡΑ”
www.imerazante.gr